A teraz przyznam się, że miałam straszną tremę przed wysłaniem moich paczuszek. Były to pierwsze wymianki w jakich brałam udział. Nie chciałam nikogo zawieść i wywiązać się źle z zadania. Wydawało mi się, że czasu mam bardzo dużo, tylko, że nie wzięłam pod uwagę przeprowadzki, która postawiła na głowie moje życie. Część robótek ręcznych upchnęłam tak, że przez długi czas nie mogłam ich odnaleźć. Na przykład złotą farbę znalazłam całkiem przypadkiem w szafie w kuchni pod blachą do ciasta. Głowa pieska była intensywnie poszukiwana w dwóch domach ( o mało nie przeszukałam śmietnika) po czym znalazła się nagle w pudle z książkami, itd. itp. A teraz mam już swój kącik do pracy, w miarę uporządkowane mieszkanie i nową maszynę do szycia z którą się powoli oswajam. A co do wymianek, to bardzo spodobała mi się ta forma zabawy i pewnie wezmę jeszcze nie raz udział w jakiejś.
PS. Paczki wysyłałam z poczty całodobowej w niedzielę po południu pocąc się strasznie w ogromnej kolejce, w której czułam się jak na filmach Barei. Jakież tam teksty leciały! Najbardziej rozbawiła wszystkich czteroletnia dziewczynka, która weszła z mamą i zakrzyknęła w progu: "Mamo! Co tu się dzieje!?". Ech, długo by opisywać całą resztę :)

Cz. II później, teraz idę się wyspać, bo czeka mnie jeszcze sporo pracy.